نهضت جهاني مقاومت

دومین همایش بین المللی بزرگداشت سرداران شهیدجهان اسلام

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:34:06 +0000

دومین همایش بین المللی بزرگداشت سرداران شهید جهان اسلام در هفته جاری برگزار می شود.

به گزارش روابط عمومی ستاد مردمی بزرگداشت شهید عماد مغنیه، “دومین همایش بزرگداشت سرداران شهید جهان اسلام” با موضوع نکوداشت فرماندهان شهید حزب الله لبنان، شهیدان شیخ راغب حرب، سید عباس موسوی و حاج عماد مغنیه، با حضور مهمانان داخلی و خارجی و اجرای برنامه های متنوع به همت این ستاد در تالار بزرگ کشور در تهران برگزار می شود.

گفتنی است اولین همایش بزرگداشت سرداران شهید جهان اسلام بهمن ماه سال گذشته با حضور گسترده هم میهنان و بیش از ۱۰۰مهمان خارجی از جمله نمایندگانی از حزب الله لبنان ،جهاد اسلامی، حماس و مجلس اعلای اسلامی عراق و سفرای عراق، فلسطین و لبنان با سخنرانی رئیس مجلس شورای اسلامی در تهران برگزار شد.

جانشین علی عبدالله صالح کیست؟

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:28:24 +0000

به نقل از روزنامه الخلیج، عبدربه منصور هادی، معاون رئیس جمهوری یمن که قرار است به عنوان رئیس جمهوری جدید این کشور انتخاب شود فردی نظامی و از اهالی جنوب یمن است.

وی سال‌های طولانی از هواداران علی عبدالله صالح بوده و در میان مخالفان یمنی از محبوبیت خوبی برخوردار است.

منصور هادی در انتخابات امروز ریاست جمهوری یمن به عنوان تنها نامزد توافقی حزب کنگره ملی حاکم و گروه‌های مخالف اللقاء المشترک حضور دارد.

منصور از سال ۱۹۹۴ پست معاونت رئیس جمهوری یمن و همچنین دبیرکل حزب حاکم این کشور را در دست داشته و قرار است به عنوان رئیس جمهوری یمن به مدت دو سال اداره امور کشور در دوره انتقالی را بدست بگیرد.

به نظر می‌رسد عبد ربه منصور هادی نفوذ واقعی در محافل سیاسی یمن نداشته باشد اما توانسته است به عنوان بازیگر اصلی عرصه سیاست در زمان غیبت علی عبدالله صالح و حضورش در عربستان برای تکمیل روند درمانی‌اش ایفای نقش کند.

منصور هادی با این اقدامات در دوره غیبت علی عبدالله صالح توانست اعتماد مخالفان را جلب کند و مخالفان یمن با وی درخصوص توافقنامه انتقال قدرت مذاکره کنند.

یک دیپلمات غربی که خواست نامش فاش نشود عنوان داشت: عبدربه منصور هادی برخلاف علی عبدالله صالح پایگاه قبیله‌ای و یا گروهی ندارد اما می‌تواند امور را به خوبی اداره کند.

عبدربه منصور هادی در سال ۱۹۴۵ در استان ابین متولد شد و در سال ۱۹۶۴ از مدرسه نظامی در یمن جنوبی فارغ التحصیل شد. وی بعد از آن آموزش‌های خود را در انگلیس گذراند. گفته می‌شود که عبدربه منصور هادی هیچ نقشی در استقلال یمن جنوبی از انگلیس در سال ۱۹۶۷ ایفا نکرد.

در سال ۱۹۸۶ درگیری‌های خونباری در عدن پایتخت یمن جنوبی بین رهبران احزاب سوسیالیست به وجود آمد.

علی ناصر محمد، ‌رئیس جمهوری وقت یمن جنوبی در آن زمان به یمن شمالی که ریاست آن را علی عبدالله صالح در دست داشت رفت و عبدربه منصور هادی نیز وی را در این سفر همراهی کرد. این اقدام آغازی برای مذاکرات وحدت یمن شمالی و جنوبی به شمار آمد. در سال ۱۹۹۰ وحدت دو بخش یمن اعلام شد اما ساکنان جنوب یمن بار دیگر در سال ۱۹۹۴ اعلام کردند که از شمال این کشور جدا شدند.

علی عبدالله صالح نیز با جنگ افروزی معترضان جنوبی را سر جای خود نشاند. در همین درگیری‌ها بود که علی عبدالله صالح، عبدربه منصور هادی را به عنوان وزیر دفاع خود انتخاب کرد و در چهار اکتبر ۱۹۹۴وی به عنوان معاون علی عبدالله صالح تعیین گردید.

بازی سراسر فریب ترکیه با اعراب

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:26:37 +0000

بازی زمانی اغاز شد که کشتی کمک رسانی از ترکیه به سمت نوار غزه به حرکت افتاد و به حمله اسراییل به کشتی وکشته ومجروح شدن تعدادی از همراحان کشتی شود وسپس اعتراض شدید دولت ترکیه و دعواهای رسانه ای.

از ان پس دولت ترکیه به گونه ای برخورد کرد که به نگاه مردم عرب منطقه یک کشور دوست ملت عرب و دشمن دشمن انها یعنی اسراییلی ها . ولی با نگاهی به اعمال حکومت ترکیه پس از وقوع ان حوادث میتوان به اهداف ان پی بورد برای قضاوت هرچه بهتر خوانندگان مواردی را مطرح مینمایم .نصب سپر دفاعی ناتو درترکیه که به بهانه دفاع از دولت های اروپایی انجام شد که به خوبی میتوان پی برد هدف فقط حفاظت از دولت اسراییل است زیرا که تنها کشوری که در جوامع اسلامی توان برابری نظامی و نابودی اسراییل را دارد ایران است والا این سپر دفاعی درمکانی وکشور دیگری که شرایط بهتری هم از لحاظ نظامی داشت نصب میشود نا ترکیه که در تیررس ایران است . یکی دیگر از موارد دخالت ترکیه در حوادث سوریه است.

سوریه ای که دولت وحکومتی سنی دارد پس از لحاظ مذهب بین این دو حکومت اختلافی نیست. پس به راستی کمک ترکیه به مخالفان حکومت بشار اسد از روی ازادی خواهی و انسانیت دولت مردان ترکیه است . اینجا است که با خود میگویم چرا احزاب ترک ترکیه از این نعمت دولت مردان برخوردار نیستند . به اجبار باز اسراییل وایران از نظرم عبور میکند واین واقعیت که دولت سوریه دوست ایران و بزرگ ترین دشمن اسراییل از جمله حزب الله است .پس سرنگونی ان یعنی فشار بیشتر بر ایران وحزب الله و بستن دست ایران در قبال واکنش های ایران در صورت حمله اسراییل ویا کشورهای دیگر به ایران ویا حمله های مشابه به حزب الله و حماس در نوار غزه . زیرا اگر پشتوانه دوکشور سوریه وایران ازاین گروه هانباشد توان مقابله با اسراییل را نخواهند داشت.

نکته دیگر دخالت در امور سیاسی دولت عراق وپشتیبانی از گروه العراقیه که به خوبی میتوان بازهم شاهد بود که هدف خارج کردن ایران از بازی سیاسی عراق است .عراقی که برگ برنده ای در دستان حکومت جمهوری اسلامی ایران بود وچه بسا در بساری ار موارد حکم بازدارندگی دولت هایی چون امریکا و اسراییل را داشت.

اینها نمونه هایی بود از دها نمونه اعمال دولت ترکیه که خود را دوست دار ملل عرب منطقه میخواند ودر عمل رفتاری میکند در مصالح کشور اسراییل . دولت مردان کشورهای عرب ومردم ان ها باید بدانند که تنها کشوری که انها را از حملات و کشورگشایی اسراییل در امان میسازد فقط وفقط ایران اسلامی میباشد . با ید بدانند که اگر حکومت اسراییل توان حمله مشابه ای چون جنگ شش روزه و تصرف کشور دیگر عربی را ندارد فقط وفقط به خاطر نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است.

هتک حرمت به قرآن افغانستان را ناآرام کرد

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:26:15 +0000

به نقل از پرس تی وی، امروز مردم افغانستان در شهر کابل ، پایتخت این کشور تظاهرات برپا کرده اند. شرکت کنندگان در این تظاهرات ، اقدام نظامیان خارجی حاضر در افغانستان را در سوزاندن قرآن کریم محکوم کردند.

هشدار نیویورک تایمز به سران اسرائیل

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:23:23 +0000

روزنامه نیویورک تایمز نوشت: با وجود هیاهوهای فراوان، اسرائیل اصلا توانایی حمله به ایران را ندارد.

به گزارش کیهان، این روزنامه با مرور جنجال های گاه و بیگاه مقامات صهیونیستی، از قول ژنرال دیوید دپتولا رئیس سازمان امنیت نیروی هوایی آمریکا نوشت: قضیه حمله به ایران به این سادگی نیست.

«نیویورک تایمز» می نویسد: این نگرانی وجود دارد که در صورت اقدام ناموفق اسرائیل، آمریکا به داخل کشمکش کشیده شود. به نظر کارشناسان، در مورد احتمال عملیات انتقامی ایران هم نگرانی بزرگی وجود دارد.

نیویورک تایمز اضافه کرد: آویو کوخاوی رئیس سازمان امنیت ارتش اسرائیل، می گوید احتمالا ۲۰۰ هزار موشک از سوی «کشورهای دشمن» به اسرائیل پرتاب می شود. ما با خاورمیانه ای دشمن تر، اسلام گراتر و حساس تر سر و کار داریم.

تولید نفت عربستان کاهش یافت

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:22:26 +0000

موسسه تحقیقاتی جودی اعلام کرد میزان تولید و صادرات نفت عربستان طی ماه دسامبر نسبت به نوامبر ۲۳۷ هزار بشکه در روز کاهش داشته است.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه اینترنتی بلومبرگ موسسه جودی در این گزارش افزود میزان تولید نفت عربستان طی ماه دسامبر با ۲۳۷ هزار بشکه کاهش نسبت به نوامبر به کمتر از ۹٫۸۱ میلیون بشکه در روز رسیده است.

بر اساس این گزارش تولید نفت عربستان طی ماه نوامبر به بیش از ۱۰٫۰۴۷ میلیون بشکه در روز رسیده بود که این میزان تولید در سی سال اخیر بی سابقه بوده است. بر این اساس میزان صادرات نفت خام عربستان نیز طی ماه دسامبر به کمتر از ۷٫۳۶ میلیون بشکه در روز رسیده است. این رقم در ماه نوامبر نیز به بیش از ۷٫۸ میلیون بشکه رسیده بود.

این گزارش حاکی است میزان مصرف داخلی نفت عربستان طی ماه دسامبر با افت ۵٫۹ درصدی روبرو شده است و به کمتر از ۱٫۷۳ میلیون بشکه در روز رسیده است. این رقم در ماه نوامبر به ۱٫۸۴ میلیون بشکه در روز رسیده بود .

سازمان بین المللی انرژی نیز در تازه ترین گزارش خود میزان تولید نفت عربستان در ماه دسامبر را ۹٫۸۵ میلیون بشکه در روز اعلام کرده است و پیش بینی می شود این رقم در ماه ژانویه نیز تقریبا معادل همین میزان بوده است . میزان ظرفیت مازاد تولید نفت عربستان نیز به ۲٫۱۵ میلیون بشکه در روز رسیده است که این رقم معادل ۷۵ درصد کل ظرفیت مازاد تولید نفت اوپک است .

چرا وال استریت در اروپا فتح نمی‌‌شود؟

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:22:00 +0000

برهان- در این نوشته به دنبال مقایسه‌ی جنس اعتراض‌های اجتماعی در آمریکا و اروپا و یافتن پاسخی مناسب به سؤالی خواهیم بود که به خوبی عنوان این مقاله را نیز آراسته است. چرا به ‌رغم اعتراض به نظام اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، مردم اروپا هنوز دچار بی‌عملی یا ناتوانی سیاسی‌اند؟!

اولین پاسخ به چرایی بی عملی یا ناتوانی سیاسی مردم اروپا؛ «استحکام سیاسی دموکراسی اروپا نسبت به آمریکا» است. با توجه به منطق موجود در دموکراسی که مطابق آن «تقاضاهای سیاسی بر اساس مکانیسم‌های موجود و البته تعبیه شده توسط نظام سیاسی پاسخ داده می‌شود» هیچ دلیلی برای نافرمانی مدنی به وجود نمی‌آید. بنابراین نظام‌های سیاسی مستقر در کشورهای اروپایی با حرکات براندازانه مواجه نخواهند شد. به عبارت شفاف تر، اعتراض‌های سیاسی به صورت مطالبات، در بافت جامعه‌ی مدنی (در فاصله‌ی بین نظام سیاسی و توده‌ی مردم) صورت‌بندی می‌شوند. این ساختار، مکانسیم اعمال خواسته‌ی مردم به شکل عریان به سمت نظام سیاسی را مردود و جامعه‌ی مدنی را به مثابه صافی برای ورود تقاضاهای عمومی به سمت نظام سیاسی تعبیه می‌کند. این جامعه‌ی مدنی در واقع بازگو کننده‌ی سخنان مردم کشورهای اروپایی است.

گفته می‌شود به دلیل نهادینه‌تر بودن ساختار جامعه‌ی مدنی در اروپا نسبت به آمریکا، امکان هرگونه حرکت برانداز در نظام‌های سیاسی کشورهای اروپایی به وجود نمی‌آید. به عبارت سیاسی‌تر، چون واکنش نظام سیاسی به اعمال مردم به اصطلاح «اسنفجی» است و نه «شیشه‌ای»، بنابراین تمام تقاضاها را در خود نهادینه می‌کند نه این که واکنش نظام سیاسی در برابر تقاضاها شبیه خوردن سنگ به شیشه و شکستن آن باشد که نتیجه‌ی آن چیزی نیست جز ایجاد نابسامانی در تمام ساختارهای سیاسی و…

این پاسخ اما در نفس خود نیز با تناقض‌هایی روبه‌روست. اول این که به لحاظ «نظری»، جامعه‌ی مدنی اروپا خود با پارادوکس دو قدرت سیاسی و اقتصادی دست به گریبان است و تفویض اختیارات سیاسی به نهاد دولت و (قدرت) اقتصادی به نهاد جامعه‌ی مدنی، خود باعث دور شدن مردم از اربابان قدرت سیاسی می‌شود. این امر نیز به نوبه‌ی خود بر سرمایه‌دار شدن سامان جامعه‌ی مدنی تأکید فراوان می‌کند، چرا که نخبگان اقتصادی به عنوان اشخاصی که یا در صدر هرم قدرت‌ا‌ند یا بازیگردانان تحولات سیاسی، به عنوان فعالان عرصه‌ی جامعه‌ی مدنی، محسوب می‌شوند. چگونه می‌شود یک نهاد هم کار ویژه‌ی تقاضادهی را انجام دهد و هم کار ویژه‌ی پاسخ‌دهی را؟!

جدای از بحث تئوریک، باید اشاره کرد که جامعه‌ی مدنی «عرصه‌ی نفوذ سرمایه‌داری» است؛ در حالی که بیش‌تر مشکلات اروپا و مردم این کشورها، مشکلات اقتصادی هم‌چون بیکاری‌، مسکن، تورم و … است. «چگونه می‌توان با الگوی سرمایه‌داری پاسخ‌گوی نیازهایی بود که مولود نظام سرمایه‌داری است؟»

مهم‌تر از همه این که اکنون تمام کشورهای اروپایی اسیر این بحران‌ها شده‌اند. اگر جامعه‌ی مدنی و وجود آن می‌توانست توجیهی برای عدم اعتراض سیاسی باشد، پس چرا کشورهای اروپایی مثل یونان، اسپانیا، انگلستان، آلمان و … اسیر این اعتراض‌ها شده اند. بنابراین این پاسخ نمی‌تواند پاسخ قطعی پرسش ما باشد و نمی‌توان گفت اروپا به دلیل دارا بودن جامعه‌ی مدنی مستحکم‌تر نسبت به آمریکا درگیر بحران‌های سیاسی نمی‌شود. چرا که هم جامعه‌ی مدنی اروپا در دل خود با تناقض‌هایی روبه‌روست و هم اروپا شاهد سطحی از نافرمانی مدنی شده است.-حتی اگر حجم و دامنه‌ی آن به اندازه‌ی آمریکا نباشد- دومین پاسخ احتمالی به مسأله‌ی ما، درگیر نبودن کشورهای اروپایی به آن چیزی است که آمریکا بنا به دلایل و شرایط فرهنگ سیاسی، بیش‌تر با آن درگیر است، یعنی «عدم بحران در هویت ملی»؛

بسیاری از کارشناسان مطالعات آمریکا برآنند که این کشور هنوز نتوانسته هنجارهای ملی را برای شهروندان خود درونی کند و قدرت هم‌پذیر کردن هویت ملی خود را نداشته و ندارد. بسیاری از مردم آمریکا مهاجرانی‌اند که از کشورهای دیگر روانه‌ی این کشور شده‌اند و به این دلیل که هنوز هویت ملی واحدی در این کشور شکل نگرفته، اعتراض‌های مدنی و حتی فراتر از آن اعتراض به هویت ملی نیز شکل می‌گیرد (این مهم را می‌توان در حادثه‌ی بی سابقه‌ی به آتش کشیدن پرچم ایالات متحده توسط مردم آمریکا مشاهده کرد.) با توجه به این مطلب و به عقیده‌ی این دسته از کارشناسان، اروپا کم‌تر اسیر بحران هویت ملی است و همین امر به هم‌پذیر شدن و همسو شدن مردم با هویت ملی منجر شده، ساختار سیاسی و اجتماعی را به هم پیوند زده است. به عبارت دیگر، پایگاه اجتماعی دولت‌های اروپایی به پایگاه سیاسی آن ها (در سطح نخبگان سیاسی) گره خورده است. اما این پاسخ نیز قانع کننده ‌نیست.

بسیاری از مردم آمریکا مهاجرانی‌اند که از کشورهای دیگر روانه‌ی این کشور شده‌اند و به این دلیل که هنوز هویت ملی واحدی در این کشور شکل نگرفته، اعتراض‌های مدنی و حتی فراتر از آن اعتراض به هویت ملی نیز شکل می‌گیرد که این مهم را می‌توان در حادثه‌ی بی سابقه‌ی به آتش کشیدن پرچم ایالات متحده توسط مردم آمریکا مشاهده کرد.

نگاهی به عناوین اخباری که در اواخر سال ۲۰۱۱م. راجع به کشورهای اروپایی منتشر شده به خوبی نشان می‌دهد که یونان اسیر بحران‌های سیاسی شده تا بحران هویت ملی. این کشور اکنون به کانون اصلی اعتراض‌ها و نارضایتی‌های خیابانی تبدیل شده است. این پاسخ جدای از این موضوع است که «حدود یک دهه است اروپا تلاش می‌کند تا از منشور ملی به نفع منشور اروپا کناره‌گیری کند و احیای اتحادیه‌ی اروپا و ایده ی جهان‌ شمولی اقتصاد اروپا را به وجود آورد» و همین امر نیز خود به خود موجبات گسیختگی ملی و شکاف در وحدت موجود در ملیت را به همراه داشته است. اتفاقاً برخی کارشناسان معتقدند یکی از دلایلی که عامل ایجاد بحران در اروپا شده، عدم توان پول واحد یورو در تأمین نیازهای عمومی است و تنها راه اروپا برای برون رفت از این اوضاع، حرکت به سمت ملی‌گرایی است. (این گفته چنین القا می‌کند که اروپا اسیر بحران هویت ملی است.)

سومین پاسخ احتمالی که به پرسش فوق داده شده و به نظر راقم این سطور به واقعیت نزدیک‌تر است این که؛ بر خلاف آمریکا که خاستگاه مطالبات مدنی و اعتراض‌های سیاسی بیش‌تر، سیاسی- اجتماعی است، در اروپا غالباً اقتصادی است و مردم حرکات خود را از شکاف‌های اقتصادی ساماندهی می‌کنند و نه سیاسی- اجتماعی. به عنوان نمونه بیش‌تر احزاب در اروپا، احزابی هستند که از ناکامی‌های اقتصادی دولت‌ها و جامعه برآمده ‌و مردم را به سمت مطالبات اقتصادی هدایت میکنند.

علت اصلی خیزش‌های یونان، اسپانیا و … عدم تمکین نظام سیاسی نسبت به بیکاری، تورم، بدهی و … است. به عبارت بهتر تقاضاهای اقتصادی (economical protest) (یا اعتراض‌های اقتصادی) از اعتراض‌های سیاسی (political protest) پر رنگ‌تر است. همان طور که «اوباما» معتقد است در آمریکا «علت روی آوری مردم به خیابان‌ها، سرخوردگی آن‌ها» است. این گزاره، نشان دهنده‌ی خلاء قدرت سیاسی در ذهنیت مردم آمریکاست. اما اروپا این گونه نیست. این پاسخ توان تحلیل علل عدم اعتراض سیاسی را دارد ولی توان تحلیل علل ناکارآمدی اعتراض‌ها را ندارد؛ چرا که اعتراض‌ها در اروپا، از همان جنس اعتراض‌های اقتصادی است، هر چند ممکن است نظام سیاسی هدف ثانویه‌ی آن باشد. به طور کلی می‌توان گفت اروپا متسامحاً به دنبال تغییر الگوی اقتصادی اداره ی جامعه است و نه سیاسی.

تمامی این پاسخ‌های احتمالی در صورتی صحیح خواهند بود که کشورهای اروپایی اسیر بحران نشده یا این بحران‌ها خاموش شده باشند. اما کشورهای اروپایی در حال حاضر در بحران‌های اقتصادی غوطه‌ور هستند. تأیید پاسخ‌های فوق الذکر به معنای توجیه کم رنگ بودن بحران اروپا نسبت به آمریکا و هم‌چنین ناتوانی ساختاری مردم اروپا خواهد بود. این پاسخ‌ها هم‌چنین اقتصادی بودن بحران و ملی نبودن آن نسبت به مدل مشابه آمریکا را به ذهن متبادر خواهد کرد. بنابراین برای توجیه علل و چگونگی کنترل بحران توسط کشورهای ذی‌نفع باید به پاسخ قانع کننده‌تری تمسک جست. از همین رو، پاسخ دیگری به چرایی عدم توان تحرک اروپا داده می‌شود مبنی بر این که هم علت اصلی مشکلات و هم حلال اصلی آن‌در اروپا متغیر مزاحم و مداخله‌گری است به نام «شبکه‌ی صهیونیسم جهانی و آمریکا».

ایجاد مشکل و حل آن، این گفته را بازگو می‌کند که آمریکا، پدرخوانده‌ی اروپا در بسیاری از مسایل بوده و هیچ نقشی در ایجاد آشوب‌های سیاسی – اقتصادی نداشته و ندارد و اما این نکته که چگونه دخالت شبکه‌ی صهیونیسم جهانی شکل داده می‌شود، محل بحث فراوانی است که در ذیل تلاش می‌کنیم به آن اشاره کنیم. ابتدا سعی خواهیم کرد دلایل دخالت آمریکا و شبکه‌ی صهیونیسم جهانی را در اروپا مورد بررسی قرار دهیم و سپس به چگونگی و نحوه‌ی دخالت ها خواهیم پرداخت:

دلایل دخالت آمریکا و شبکه‌ی صهیونیسم جهانی در اروپا

۱٫ یکی از این دلایل؛ «استحفاظ از نقطه‌ی امن شبکه‌ی حمایت از صهیونیسم در جهان»، یعنی اروپاست. ارتباط وثیق کشورهایی چون انگلیس، فرانسه و آلمان با شبکه‌ی حمایت از صهیونیسم که بدون تردید یکی از حامیان اصلی نظام سیاسی– اقتصادی فعلی آمریکا است، موجبات تسریع مطالبات مدنی در اروپا را فراهم نکرده و نمی‌کند. همین امر، به علاوه نفوذ شبکه‌ی بزرگ ماسونی در صدر هرم قدرت در انگلیس و آلمان به خاموشی موقت مردم اروپا و خشم درونی آن‌ها، دامن زده است.

۲٫ یکی از دلایل دیگر دخالت آمریکا و شبکه‌ی صهیونیسم جهانی در معادله‌های اروپا، «نقش و تأثیری است که ‌کشورهایی چون انگلستان، فرانسه و آلمان در معامله‌های جهانی که به نفع اسراییل رقم می‌خورد، دارند.» نزدیکی جغرافیایی و حمایت بین‌المللی رژیم‌های موجود در این کشورها از اسراییل، در جهت دست‌یابی به خواسته‌های بین‌المللی آن، نشان دهنده‌ی تصور روشنی از ریشه‌ی ناتوانی مردم اروپا در اعتراض‌ها است.

۳٫ مورد بعدی این که، اروپا به عنوان خط قرمز نظام مطلوب و مورد پسند این دو طرف محسوب می‌شود، هم از منظر اندیشه‌های اومانیستی و هم سرمایه‌داری جهانی. فروپاشی اروپا و نظام‌های سیاسی مستقر در آن بزرگ‌ترین هشدار برای الگو و نظامی است که عامل قوام آمریکا و صهیونیسم جهانی بوده و هست (یعنی نظام سرمایه‌داری). این پرسش که چرا قدرت اقتصادی در دست اقلیت است، درون مایه‌ی اصلی نظام سرمایه‌داری را نشانه می‌رود. این پرسش شهروندان، نشان می‌دهد که افکار عمومی در اروپا و آمریکا سرانجام جنایت‌های نظام سرمایه‌داری و مسأله‌ی اصلی آن را که سلطه‌ی یک اقلیت (بخش خصوصی) بر اقتصاد باشد، دریافته است. این گفته با توجه به سیطره‌ی صهیونیسم بر پیکره‌ی اقتصاد بخش خصوصی قابل اثبات‌تر است.

چگونگی دخالت شبکه‌ی صهیونیسم جهانی و آمریکا در اروپا

در این قسمت صرفاً یکی از وجوه دخالت شبکه‌ی صهیونیسم جهانی برای انحراف افکار عمومی را مورد بررسی قرار خواهیم داد:

سلطه بر رسانه

در شرایطی که از یک‌سو مالکیت تمام رسانه‌های غربی در دست کمپانی‌های صهیونیستی جهان است، از «بی.‌بی.‌سی»، «سی.‌ان.‌ان» گرفته تا «فاکس نیوز»، «نیوزویک» و …؛ و از سوی دیگر گزاره‌ی ادعایی این رسانه‌ها «باز روایی آزادی بیان و مطبوعات» است، ادعای انعکاس افکار عمومی، انتظاری واهی است. بررسی تیترها و محورهای خبری رسانه‌های بزرگ نشان می‌دهد که آن‌ها یا اخبار مربوط به خیزش‌های مدنی اروپا را پوشش نداده اند و یا این که همسو با زعمای سیاسی این کشورها بر ناکارآیی این حرکت‌ها و بعضی اوقات معرفی کردن معترضین به عنوان «اوباش» تأکید می‌کنند.

این مقوله از مهندسی‌ای که بر روی افکار عمومی انجام می‌شود، جداست. تلاش‌هایی که برای به انحراف‌کشاندن این جنبش‌ها و پنهان‌سازی لایه‌های اصیل جنبش در قالب تحلیل‌های علمی در این شبکه‌ها با منطق دستکاری افکار عمومی صورت‌بندی می‌شود، حتی با سانسور و سلب آزادی بیان، همراه بوده و هست. یکی دیگر از اقدام‌های رسانه‌ای در جهت بی‌تأثیر نشان دادن حرکات مردمی اروپا، برجسته کردن ابعاد اقتصادی و معیشتی جنبش به جای ابعاد سیاسی و اجتماعی آن است که، نقطه‌ی پیکان خود را پایگاه اجتماعی نظام‌های به اصطلاح لیبرال – دموکراسی قلمداد می‌کند. قلمداد کردن معترضان به عنوان «اوباش‌گران خیابانی» و حتی «تروریست‌های آشوب طلب» نیز یکی از رسالت‌های مهندسی شده‌ی این رسانه‌ها در برخورد با معترضان است.

واکنش رسانه‌های غربی در مواجهه با بحران اروپا و آمریکا مثال خوبی است. در حالی که کارشناسان مسایل سیاسی در اروپا نسبت به آغاز بحران سیاسی-اجتماعی هشدار می‌دادند که «پایگاه اجتماعی کشورهای سرمایه‌داری را به خطر انداخته و احتمال از بین رفتن ارکان نظام سرمایه‌داری نزدیک است»؛ رسانه‌ها به جای بازتاب این اخبار، مردم را با اخبار ورزشی و سرگرمی مشغول می‌کردند.

پر بی‌راه نیست که رسالت افرادی چون «جوزف نای» تئوریزه کردن فرآیندی است که، روزی از آن برای تغییر تدریجی افکار عمومی به نفع نظام سرمایه‌داری باید استفاده شود؛ تئوری قدرت نرم؛ تا پیش از این، وظیفه‌ی تئوریزه کردن عناصر سخت قدرت مثل طبیعت و تکنولوژی برعهده‌ی تئوریسین‌های غربی بود، ولی امروز که قدرت، توانایی تولید پیام‌هایی است که منجر به مهندسی افکار عمومی می‌شود (آن چیزی که تکوین و قوام نظام سرمایه‌داری به میزان کار بست آن وابسته است)، تئوریزه شدنش نیز انجام می‌شود.

مقاله‌ی تحقیقی خود را با این جمله به پایان می‌رسانیم که: «بی‌تردید اشغال نظام سرمایه‌داری برای مردم اروپا هزینه‌هایی دارد که اشغال اذهان مردم اروپا توسط نظام سرمایه‌داری و ارباب قدرت، رسانه و ثروت یکی از هزینه‌های آن است.»

سرنگونی آل خلیفه، تنها راه نجات بحرین است

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:21:34 +0000

مخالف ائتلاف چهارده فوریه بحرین با انجام گفتگوهای بی فایده با آل خلیفه و تاکید بر ادامه مبارزات مسالمت آمیز تا سرنگونی رژیم از مهمترین تحولات این کشور است.

به نقل از پایگاه العوامیه، ائتلاف چهارده فوریه بحرین با صدور بیانیه ای اعلام کرد: گفتگو در شرایط کنونی به چند دلیل بی فایده است.

اول اینکه، آل خلیفه اصلاح شدنی نیست و نمی خواهد خود را اصلاح کند چه رسد به اینکه اوضاع سیاسی کشور را اصلاح کند.

دوم اینکه، دیکتاتور حمد در آخرین مصاحبه ای که با یکی از روزنامه های آلمانی انجام داده است منکر وجود مخالفان در بحرین شده است پس چگونه می توان با دیکتاتوری که مخالفان را منکر می شود به گفتگو پرداخت.

سوم دلیل این است که تاریخ مصرف آل خلیفه به سر آمده است و حکومت دو قرن آنها بر بحرین دیگر کافی است و باید از قدرت کنار بروند و به خواسته مردم تن بدهند.

چهارم اینکه، مردم و جوانان انقلابی به این نتیجه رسیده اند که خود باید نقش مصلح را ایفا کنند و پایگاه مردمی آل خلفه نزد مردم با توجه به جنایات آنها از بین رفته است.

پنجمین دلیل این است که آل خلیفه انحصار طلب است و تن به خواسته های مشروع مردمی نمی دهد.آنها ملت بحرین را برده و رعیت خود می دانند و رژیم باید ساقط گردد.

در این بیانیه تاکید شده است : گفتگو ره به جایی نخواهد برد و باعث فروکش کردن انقلاب مردم بحرین نخواهد شد و تا زمانی که تاج و تخت آل خلیفه را ویران کند، ادامه پیدا می کند.

ائتلاف ۱۴ فوریه بیان کرد: چگونه می توان با رژیم گفتگو کرد در حالی که با شیوه های گوناگون ما را می کشند؟ گفتگو با رژیم وقت گذرانی و تلاشی برای نابودی انقلاب است.

این در حالی است که شبکه المنار از درگیری میان نیروهای امنیتی و مردم در اطراف میدان اللولو خبر داد.

تهدید هکرهای‌آمریکایی به حذف اسرائیل!

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:20:58 +0000

گروه هکرهای انونیموس، در ویدئویی اسرائیل را بخاطر ظلم‌ها و جنایاتی که علیه بشریت و مردم فلسطین روا داشته، تهدید به حمله‌های سایبری شدید موسوم به “حکمفرمائی وحشت” کردند.

به گزارش سایت اوباما به نقل از هاآرتز، گروه هکرهای انونیموس در ویدئویی در یوتیوپ اسرائیل را “بخاطر ظلم‌ها و جنایاتی که علیه بشریت و مردم فلسطین روا داشته”، تهدید به حمله‌های سایبری شدید موسوم به “حکمفرمائی وحشت” کردند که در ادامه جنگ‌های سایبری اخیر بین طرفداران فلسطین و اسرائیل برنامه ریزی شده است.

در این کلیپ گفته شده: به دلیل فریب‌های رسانه‌ای و تبانی سیاسی اسرائیل با رهبران کشورهای جهان، اسرائیل توانسته کشورهایی را به دور خود جمع کند. اسرائیل ادعا دارد که حامی دموکراسی است اما این حقیقت ندارد. در واقع اسرائیل برای آسایش اقلیتی، حقوق و آزادی اکثریت را پایمال می‌کند.

این ویدئو همچنین به جنگ احتمالی اسرائیل علیه ایران اشاره دارد و از پیش آمدن یک هولوکاست واقعی توسط بمب‌های هسته‌ای اسرائیل، به جهانیان هشدار داده و اسرائیل را از این کار منع کرده است.

این ویدئو اسرائیل را تهدید به حذف سیستماتیک در سه مرحله از روی فضای اینترنت می نماید.

طی ماه‌های گذشته درگیری‌هایی مجازی بین هکرهای طرفدار اسرائیل و فلسطین اتفاق افتاد. در ۳ ژانویه “گروه هکر اکس پی” ادعا کرد اطلاعات ۴۰۰ هزار نفر از شهروندان اسرائیلی را از کارت‌های اعتباری بیمه به دست آورده و مدتی بعد بانک اسرائیل عنوان داشت بین ۱۴ تا ۱۵ هزار کارت فعال در معرض این حمله قرار گرفته‌اند و بعد ها گزارش مگلان (شرکت تکنولوژی دفاعی) اسرائیل اذعان داشت ۳۱ هزار شماره کارت اعتباری در معرض حمله قرار گرفته بودند که بعضی از آنها به ملیت‌های خارجی تعلق داشتند.

پاشیدن “آب داغ” به روی تظاهرات‌کنندگان بحرینی کارساز نشد

admin — Tue, 21 Feb 2012 15:20:14 +0000

شهر منامه پایتخت بحرین و دیگر مناطق این کشور شاهد ادامه تظاهرات مسالمت‌آمیز علیه رژیم آل‌خلیفه بود. به همین دلیل هزاران بحرینی بعد از ظهر روز گذشته با برپایی تظاهراتی و سردادن شعار “ایستاده‌ایم ” و “ملت خواهان سرنگونی رژیم است” به سمت میدان اللؤلؤة در مرکز منامه به حرکت در آمدند.

ادامه اعتراض‌های مردمی و پاشیدن آب داغ به سمت تظاهرات‌کنندگان

راهپیمایی روز گذشته بحرینی‌ها به سمت میدان اللؤلؤة در پاسخ به فراخوان جنبش ائتلاف ۱۴ فوریه و تحت عنوان “فتح مبین” برگزار شد که همچون گذشته نیروهای امنیتی و نظامی آل‌خلیفه با حمایت و پشتیبانی نظامیان اشغالگر سعودی اقدام به سرکوب آن کردند و در اقدامی جدید با خودروهای ویژه اقدام به پاشیدن آب داغ به سوی تظاهرات‌کنندگان جهت متفرق کردن آنها و جلوگیری از پیش‌روی آنها به سوی میدان اللؤلؤة کردند.

نیروهای امنیتی و نظامی آل‌خلیفه علاوه برآن و هنگامی‌که مشاهده کردند این ترفند آنها مانع حرکت تظاهرات‌کنندگان به سمت اللؤلؤة نمی‌شود، با استفاده از زره‌پوش‌های نظامی به آنها حمله کرده و قصد داشتند تعدادی از آنها را زیر بگیرند.

سرکوبگری‌های رژیم آل‌خلیفه مانند روزهای گذشته فقط مردان را در برنمی‌گرفت بلکه مزدوران آل‌خلیفه زنان بحرینی را نیز هدف حملات خود قرار دادند.

با این حال “یوسف المحافظه” مسئول پیگیری امور و وضعیت حقوق بشر در بحرین تاکید کرد: با وجود سرکوبگری رژیم آل‌خلیفه بسیاری از تظاهرات‌کنندگان بحرینی موفق شدند خود را به میدان اللؤلؤة برسانند.

مجروح شدن یک نوجوان بحرینی در جزیره ستره

اما در جزیره ستره نیز راهپیمایی مسالمت‌آمیزی در اعتراض به سیاست‌های رژیم آل‌خلیفه برگزار شد که با شلیک مستقیم نیروهای آل‌خلیفه مواجه شد که بر اثر آن یک نوجوان بحرینی ۱۶ ساله مجروح شد و پس از بازداشت وی توسط نیروهای آل‌خلیفه وی به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

همچنین شلیک گلوله‌های گاز اشک‌آور و سمی به تظاهرات‌کنندگان بحرینی در جزیره ستره و استنشاق گازهای سمی موجب مجروح شدن دو تظاهرات‌کننده و انتقال آنها به بیمارستان شد.

تعویق دادگاه تجدید نظر بحرین در قضیه ابو دیب

از سوی دیگر دادگاه عالی تجدید نظر بحرین درخواست هیئت دفاع از ابو دیب و معاونش “جلیله السلمان” در قضیه آزادی معلمان اخراج شده را رد و ادامه رسیدگی به این قضیه را به آوریل آینده موکول کرد

همچنین دادگاه بحرین رسیدگی به پرونده کادرها و رهبران جمعیت عمل اسلامی را به ۸ آوریل موکول و آن را منوط به ارائه گزارش البسیونی و گزارش کمیته حقیقت‌یاب درباره شکنجه زندانیان و مجروح شدن آنها هنگام بازداشت کرد.

این درحالی است که رهبران و کادرهای جمعیت عمل اسلامی به اتهام شرکت در تظاهرات و اقدام علیه رژیم توسط دادگاه نظامی بحرین به ۵ تا ۱۰ سال زندان محکوم شده بودند.

این درحالی است که وزارت اموزش و پرورش بحرین “فاضل عباس”، دبیرکل تجمع ملی دمکراتیک این کشور به دلیل مخالفت با رژیم از کار برکنار کرد.

مرگ مشکوک حیوانات در بحرین

از سوی دیگر پرورش‌دهندگان حیوانات اهلی در بحرین با تاکید بر بی‌سابقه بودن تاثیرات گازهای سمی بکار رفته علیه تظاهرات‌کنندگان بحرینی در این کشور نسبت به مرگ گسترده دام‌ها و طیور به دلیل قرار گرفتن در معرض این گازها هشدار دادند.

پرورش دهندگان طیور و دام در بحرین تأکید دارند که شلیک گاز اشک آور موجب تلفات بسیاری در دام‌های آنها شده است و یک شهروند بحرینی در گفتگو با روزنامه الوسط بحرین گفت: علاوه بر مرگ بسیاری از پرندگان، نسبت زاد و ولد در آنها ۵۰ درصد کاهش یافته و این امر بر تولید تخم مرغ و جوجه نیز تاثیر بسیار منفی گذاشته است.

وی در ادامه گفت: به دلیل گازهای شلیک شده، رنگ آب تغییر کرده و بسیاری از پرندگان به دلیل نوشیدن این آب‌های سمی تلف شده‌اند.

یک پرورش‌دهنده دیگر طیور نیز با اشاره به اینکه سال‌هاست در این حرفه مشغول به کار بوده، تأکید کرد: در دهه نود هم پرندگان در معرض گازهای اشک‌آور و سمی قرار می‌گرفتند ولی هیچکدام از بین نمی‌رفتند، ولی در حال حاضر میزان مرگ و میر میان آنها بسیار افزایش یافته است و این نشان می‌دهد که گازهای مورد استفاده توسط نیروهای آل‌خلیفه علیه تظاهرات‌کنندگان از نوع گازهای خفه‌کننده و کشنده است.

این پرورش‌دهنده طیور گفت: این گازها موجب ریختن پر پرندگان شده و آنها پس از ابتلا به بیماری نامعلوم ظرف ۲ روز می‌میرند.

اما “سعید منصور” معاون رئیس جمعیت محیط زیست بحرین گفت: تأثیر این گازها بر محیط زیست فقط به پرندگان خلاصه نمی‌شود و علاوه بر طیور، این گازها بر انسان‌ها و گیاهان نیز تأثیر می‌گذارد و عوارض آن اگر در حال حاضر مشخص نیست، در آینده مشخص خواهد شد.